ว่าด้วยเรื่องการลุกสละที่นั่งให้คนอื่น ปัญหาโลกแตกของสังคมในญี่ปุ่น

26,983

เป็นอีกหนึ่งข้อถกเถียงที่คนไทยอย่างเราๆ ไม่ค่อยจะเข้าใจ และไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นปัญหาที่แก้ได้ยากขนาดนี้ สำหรับการลุกให้คนอื่นนั่งของสังคมญี่ปุ่น เพราะคนไทยอย่างเราถูกปลูกฝังมาเรื่องนี้ตั้งแต่อดีตว่าเราควรสละที่นั่งให้กับ เด็ก , ผู้สูงอายุ , พระภิกษุสงฆ์, คนพิการ,ผู้หญิงตั้งครรภ์ รวมไปถึงผู้หญิงทั่วไปอีกด้วย เพราะเรามองว่าเราควรสละให้คนที่มีพละกำลังที่น้อยกว่าเรา และเพื่อความปลอดภัย ซึ่งแสดงถึงน้ำใจเล็กๆ ที่สวยงาม ที่ทำให้สังคมน่าอยู่

แต่สำหรับที่ญี่ปุ่นนั้นกลับตรงกันข้าม เพราะเค้าถูกปลูกฝังว่าให้เข้มแข็ง ไม่ว่าใครก็มีสิทธิเท่าเทียมกันทั้งหมด ที่นั่งก็เป็นสิทธิ์ของทุกคนที่จะสามารถนั่งได้ แถมยังมีที่นั่งพิเศษสำหรับ ผู้สูงอายุ , คนพิการ, ผู้หญิงตั้งครรภ์ อยู่แล้วด้วย ซึ่งทำให้เรารู้สึกว่าทำไมเค้าถึงใจแคบกันเหลือเกิน

ซึ่งถ้าหากถามถึงความคิดลึกๆ ในใจของคนญี่ปุ่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ เค้ารู้สึกกันอย่างนั้นจริงๆ หรอ

ในครั้งนี้จึงจะขอนำข้อความตัวอย่างจาก Twitter ที่พูดถึงเรื่องการเสียสละที่นั่งให้ผู้อื่นบนรถไฟ ทั้งจากประสบการณ์ที่ตัวเค้าได้ประสบเอง และจากมุมมองผู้ที่อยู่ในสถานการณ์ มาดูกันค่ะว่าจริงๆ แล้วเค้ารู้สึกกันอย่างไร พร้อมเหตุผลที่ทำไมเขาจึงทำอย่างนั้น...

" อยากให้คนๆ นั้นพูดออกมาเลยว่าต้องการนั่ง "

screen-shot-2559-10-07-at-21-23-47

เวลาจะลุกให้ผู้สูงอายุนั่งก็กลัวถูกมองว่า "นี่เห็นฉันแก่ขนาดนั้นเลยหรอ" แต่พอไม่ลุกให้ก็กลัวถูกมองว่า "ควรจะลุกให้คนแก่นั่งมั้ย" ถ้าอย่างนั้นก็อยากให้ผู้สูงอายุที่ขึ้นรถพูดขึ้นมาเลยว่า "ฉัน...อายุ 73 ปี อยากนั่งค่ะ"

หลังจากที่ข้อความนี้ถูกเผยแพร่ออกไปก็เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์และมีคนเห็นด้วยไม่น้อย

screen-shot-2559-10-07-at-21-33-40

ผู้หญิง " ค่ะ! ฉันกำลังท้องค่ะ "

ผู้ชาย " ครับ ผมเป็นพวกบ้างานครับ "

คุณยาย " จ๊ะ ! สะโพกยายไม่ค่อยจะดีอะจ๊ะ "

นักเรียน " ฮะ ! ผมอยากจะท่องศัพท์ฮะ "

เด็กประถม " อยากเล่นเกมส์เว้ยย"

"บนโลกที่มีการแสดงออกแบบนี้ ไม่แน่มันอาจจะอยู่ง่ายขึ้นก็ได้นะ "

ทำสัญลักษณ์ "ต้องการที่นั่ง"

screen-shot-2559-10-07-at-21-55-26

" เข้าใจๆ ... หรือจะทำเป็นสัญลักษณ์ "ต้องการที่นั่ง" ให้แปะที่ตัวหรือที่ๆ มองเห็นได้ง่ายๆดีมั้ย "

หรือจะพูดเชิงให้เกียรติผู้สูงอายุแบบนี้ดี

screen-shot-2559-10-07-at-21-58-06

เวลาที่ถูกพูดว่า นี่ฉันดูแก่ขนาดนั้นเลยหรอ ก็ให้ลองพูดกับคนๆ นั้นดูว่า " ผมอายุน้อยกว่าครับ คุณอายุมากกว่าผมเพราะงั้น เชิญนั่งเถอะครับ

ลองถามไปตรงๆเลยว่า " นั่งมั้ย "

screen-shot-2559-10-07-at-22-12-38

ถามไปตรงๆเลยว่า " นั่งมั้ยครับ " น่าจะดีที่สุดนะ ถ้าผู้สูงอายุคนนั้นไม่อยากนั่ง เค้าก็จะปฏิเสธมาเองว่า " ไม่เป็นไรค่ะ" แต่ถ้าเค้าอยากนั่งเค้าก็จะพูด " ขอบคุณค่ะ " กลับมา

ตัดสินจากลักษณธท่าทางของฝ่ายตรงข้าม

screen-shot-2559-10-07-at-22-21-09

การไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรเลยมันก็น่าเศร้านะ

จริงๆ แล้วไม่จำเป็นที่จะต้องตัดสินที่แค่อายุของฝ่ายตรงข้ามหรอก แต่ให้ดูจากสถานการณ์เอาก็น่าจะช่วยได้

อย่างคนอายุน้อยแต่ดูท่าทางไม่ไหวหรือไม่สบายเราก็ลุกให้ หรือถ้าเป็นคนมีอายุแต่ดูท่าทางแข็งแรงก็ไม่จำเป็นจะต้องนั่งก็ได้

เรื่องแบบนี้มันน่าจะเป็นอะไรที่ทุกคนรู้ๆ กันอยู่แล้ว

คำนึงถึงความลำบากของฝ่ายตรงข้าม

screen-shot-2559-10-07-at-22-32-21

ถ้ามองถึงความลำบากของฝ่ายตรงข้ามล่ะ อย่างตอนที่มีลูกน้อยวัยประมาณ 2 ขวบ ที่หลับคอพับอยู่ที่ไหล่ของแม่ที่กำลังพยายามยืนทรงตัวอยู่บนรถอย่างน่าลำบาก พอรถจอดที่สถานีหนึ่งมีคนลุกออกจากรถ ก็รู้สึกสบายใจได้แล้วว่าเธอจะต้องได้ที่นั่งแน่ๆ แต่ปรากฎว่า ยังไม่ทันตั้งตัว คนใหม่ที่พุ่งตัวเข้ามาในรถก็ทำการรีบจับจองที่นั่งที่เหลือทันที ระหว่างที่เธอยืนอยู่อย่างสิ้นหวัง สุดท้ายก็มีคุณลุงที่นั่งอยู่ตรงหน้าสุดลุกขึ้นให้เธอนั่ง


นี่เป็นเพียงตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ ที่นำมาฝากกันนะคะ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราได้รู้ว่า ลึกๆ แล้ว ความรู้สึกของคนญี่ปุ่นจริงๆ แล้วเค้าก็อยากจะเสียสละที่นั่งให้คนอื่นๆ นั่งเหมือนกันนั่นแหละ แต่เพียงแต่ว่าสังคมที่เค้าถูกปลูกฝังนั้น ความเสียสละ ความมีน้ำใจในเรื่องแบบนี้ บางทีสิ่งนั้นมีอาจจะกลับมาทำร้ายหรือทำให้ตัวเค้าเองนั้นเสียความรู้สึกก็เป็นได้ค่ะ หรือว่าง่ายๆ คือ ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัวก็อาจจะเป็นได้นะคะ


แปลและเรียบเรียงโดย : แอดมินออยลี่

ที่มา : http://grapee.jp/239059

admin-oily1-1